mashroom1

وقتی از عدم اعتیاد به گوشی حرف می‌زنم از چه حرف می‌زنم؟

چه کارهایی هستند که انجام دادن آن‌ها از انجام ندادن راحت‌تر است؟ شرط می‌بندم بالا و پایین کردن صفحات اینستاگرام یکی از این کارهاست.

تصور کنید یک ساعت در جایی هستید که به اینترنت دسترسی ندارید، با گوشی خود چه می‌کنید؟ در این شرایط چند بار بی‌هدف قفل صفحه را باز می‌کنید و بی‌هدف‌تر وارد برنامه‌ای می‌شوید؟

در این یک ساعت به پیام‌هایی که ممکن است برای شما ارسال شده باشد و شما به آن‌ها دسترسی ندارید فکر می‌کنید؟

آیا هنگاهی که مشغول به کاری مهم هستید، یک چشمتان به گوشی است؟ اگر بله، احتمالا دست آخر چک کردن گوشی را ترجیح می‌دهید.

تا به حال اتفاق افتاده آگاهانه نوتیفیکیشن‌های یک اپلیکیشن را خاموش کنید و در عوض آن اپلیکیشن را دفعات بیشتری باز کنید تا از هیچ پیامی غافل نمانید؟

اگر جوابی که به این سوال‌ها دادید مثبت و شبیه به پاسخ‌های نوشته شده بود،تبریک می‌گویم شما به گوشی وابسته هستید!

عدم وابستگی به گوشی یعنی سیستم زندگی را جوری بچینم که به این سوالات جوابی متفاوت بدهم، هم در ظاهر و هم در اعماق وجودم گوشی را یک ابزار بدانم و در نهایت بیشترین انرژی روزانه‌ام صرف آن نشود.

بعد از اینجا کجا بریم؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به تارا یاراحمدی هست.

Copyright ©2021