mashroom1
meaningless

بیهوده‌های دائمی

 بچه‌ها هنگام بازی همه چیز را فراموش می‌کنند. آن‌ها با بازی، زندگی کردن را یاد می‌گیرند و رشد می‌کنند. همه‌ی کودکانی که من دیده‌ام، بازی با همسالان خود را بیشتر از بازی با بزرگسالان دوست دارند. از آن‍‌‌ها چیزهایی می‌آموزند که پدر و مادر نمی‌توانند عرضه کنند. برای آن‌ها تفاوتی ندارد دقیقا چه نوع بازی انجام می‌دهند. هرچیزی که کمی سرگرم‌کننده باشد، آن‌ها را مشغول می‌کند. آن‌ها اهمیتی به هدف بازی‌ها نمی‌دهند. و زمانی که بازی تمام می‌شود، سریع اعتراض می‌کنند که “حوصله‌م سرر فته!”. اگر آن‌ها پیوسته به بازی ادامه دهند، نه می‌خوابند، نه غذا می‌خورند و نه به دستشویی خواهند رفت. پس همیشه باید بزرگ‌تری باشد که از دور مراقبت آن‌ها باشد و به آن‌ها یادآوری کند به موقع به دستشویی بروند، غذا بخورند و بخوابند.

این روزها رفتار ما بسیار شبیه به رفتار کودکان شده‌ و حضورمان در دنیای مجازی، برایمان حکم بازی را دارد. دائما یا دستمان یا فکرمان مشغول آن است، اگر از اینترنت دور باشیم احساس بی حوصلگی و اضطراب می‌کنیم. و این مشغولیت، باعث می‌شود از اهداف و مهم‌ترین ارزش‌های زندگیمان دور بیفتیم. با این تفاوت که بزرگ‌تری هم وجود ندارد که مراقبمان باشد و اگر خودمان هم کمی ناهشیار باشیم، اهداف که هیچ، مراقبت از جسم و روحمان را هم فراموش می کنیم. -احتمالا برای شما هم اتفاق افتاده است که در حین چت با یکی از دوستانتان، غذایتان سوخته یا آنقدر محو جنجال یک لایو اینستاگرامی شده‌اید که به دستشویی نرفته‌اید و یا در بهترین حالت، گوشی را هم با خود به آنجا برده‌اید.

ما هم مانند آن کودک بازیگوش که هدف بازی برایش مهم نیست، هدف حضورمان در فضای مجازی را فراموش کرده‌ایم و برایمان اهمیتی ندارد با چه کیفیتی در این فضا حضور داریم. همین که عکس پروفایل زیبایی داشته باشیم و در جریان آخرین سفر یک اینفلوئنسر باشیم، کافیست. همین چرخه‌ی دائمی مانع از تامین نیازهای ما می شود، و عدم پاسخ به نیازها علاوه بر این که سلامت جسم و روانمان به خطر می‌اندازد، مود پایین، افکار منفی و گم کردن هدف هایمان را هم به دنبال دارد.

من این متن را درمورد تلفن همراه و فضای مجازی نوشته‌ام اما به خاطر داشته باشید هر کاری که ما را از خودمان و ارتباط با خودمان دور کند، رفتاری مشابه دارد. از امروز با خودمان قرار بگذاریم که هر چند وقت یک بار، اهمیت و اولویت موضوعات را برای خودمان مرور کنیم و بررسی کنیم آیا رفتارمان هم‌راستا با این اولویت ها هست یا نه.

در این بررسی فراموش نکنیم کارهایی که هرروز و هرلحظه به آن ها مشغول هستم، لزوما اهمیت و سود زیادی برای ما ندارند.

بعد از اینجا کجا بریم؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به تارا یاراحمدی هست.

Copyright ©2021